سید عبدالله داعی دزفولی

زاده: 1158 هجری قمری دزفول- ارتحال 1256 هجری قمری در سن 58 سالگی دزفول

یکی از ادبای مجهول القدر دزفول مرحوم سید عبدالله بن سید محمد باقربن سید عبد اللطیف بن سید صادق بن سید متضی بن سید علی بن سید شفیع بن سید هود بن سید محمد بن سید عباس بن سید صفی الدین بن سید عبدالله بن سید محمد رشید بن سید صالح بن سید خواجه علی شاه مشهور به رود بند ، جد اعلی سادات داعی دزفول و مولف حکیم و دانشمند کتاب با ارزش ((تذکره الاخیار و مجمع الابرار)) است . وی در سال1158 در دزفول دیده به جهان گشود . طایفه ایشان را در دزفول ، رودبندی نامند زیرا که نسب ایشان به سید خواجه علی مشهور به آقا رودبند میرسد . درکتاب سلسله النسب صفویه و مجمع الاخیار ، کرامتی از سید خواجه علی (معروف به آقارودبند) راجع به بستن آب رودخانه دز در افواه مردم این شهر منقول است .

استادان

آن گونه که مرحوم ظهیر اسلام در بیان شرح حال مرحوم داعی در مقدمه کتاب تذکره الاخیار و مجمع الابرار آورده مرحوم داعی دزفولی مدتی در اصفهان در خدمت حجت الاسلام حاج سید محمد باقر تلمذ کرده و خدمت آقا محمد بید آبادی نیز رسیده است

احاطه علمی داعی :

در علم حکمت وکلام و طب و تصوف اطلاع داشته ودر ابیات و تاریخ نیز آثار کاملی دارد . مرحوم صدر الدین کاشف در وصف طبابتش فرموده است :از دم عیسیوش او بی گمان می نمودی زنده جان و عظم رمیم

گفته شده است که وی در زمان خود در دزفول به عالم ذوالفنون مشهور بوده است.

اوضاع اجتماعی سیاسی دزفول در دوران حیات وی:

چون مورد آزار و اذیت چند تن ازمردم جاهل و بیسواد قرار گرفته بود به ناچار منزل خویش را که بین اقوام خویش ونزیک ریاضتگاه جدش شاه رودبند بود ترک گفته و در نزدیکی شهر منزلی تهیه نموده که هنوز باقی و کنار بقعه خودش با فاصله صد پا می باشد معاش وی از عایدات مزرعه ای مشهور به (دویلان)که از اراضی جنوب دزفول و از سیور غلات امیر تیمور گورکان است ، تامین می شده است . نقل کرده اند که مرحوم داعی برای تخفیف مالیات آن مزرعه با حکم دوره فتحعلی شاه مانند محمد علی میرزای دولتشاه و پسرش محمد حسین میرزای حشمت الدوله ومحشور بوده و گاهی ایشان را به مدیحه ای دلخوش ساخته و مخصوصا کتاب ((مجمع الاخیار))را به نام حشمت الدوله و بر حسب خواهش وی تالیف نموده است . وی دختر خود بی بی خانم جان را به همسری مرحوم صدرالدین کاشف در آورد و بدین ترتیب از مریدان و ارادتمندان آن مرشد کامل شد . داعی با افرادی که کاشف را تکفیر می نمودند ، محاجه میکرد و با تیغ زبان و سنان قلم قلوب، ایشان را جریحه دار میکرد .

تالیفات مرحوم داعی دزفولی

1) از مولفات وی یکی کتابی است موسوم به ((نهایه الطلب)) در علم طب که این نسخه نایاب است .

2) کتاب((تذکره الاخیار و مجمع الابرار )) که مولف این کتاب را در ذکر بقاع متبرکه دزفول در سال 1246 به رشته تحریر کشیده است . یک نسخه از این کتاب در کتابخانه ملی ایران موجود است . مرحوم سید عبدالله داعی خود درباره این کتاب چنین میگوید :

… وتالیف سعادت ردیف را به ((مجمع الاخیار و تذکره الابرار )) مسمی گردانیدم و آن را به دو فصل و یک خاتمه قرار دادم :

 

فصل اول

در ذکر امام زادگان عظام و صاحب کرامت های فخام از سادات عالی مقام ، ذریه طیبه ائمه انام و غیرها من العوام والخواص که همگی در محوطه بلده دزفول واقع شده اند .

فصل ثانی

در ذکر بقاع الخیر و اشخاصی چند از امامزادگان و انبیاء ، و غیر ایشان از مشایخ عظام که در خارج ولایت دزفول واقع شده اند .

مرحوم رضا قلی هدایت صاحب (تذکره مجمع الصفحاء)با سید عبدالله داعی دزفولی معاصر بوده وبا سید مکرر ملاقات داشته و در کتاب خود نوشته که سید در سن 98 سالگی در سال 1256وفات یافته است.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

  • نقشه محلات قدیمی دزفول
  • تازه های سایت